20 Kasım 2009 Cuma

BİR MUCİZEYİM BEN


Mucizelere inanır mısınız? Ben inanıyorum. Mucizelere inanmak için hergün sıradışı birşeylerin gerçekleşmesi gerekmiyor. Bir çiçeğin açması, bir bebeğin dünyaya gelmesi bile bir mucize. Yaşamın kendisi başlı başına bir mucize. Bu mucizenin bir parçasıyım ben. Yaşama karşı inancımı kuvvetlendiren de bu.

Mucizelerin gerçekleşmesi için bambaşka deneyimler yaşamaya gerek yok. Her an yeni bir yaratım, her an yeni bir an. Farkında oldukça mucizeler çoğalarak akıyor yaşamımıza. Biz de mucizelerin içinde akıp gidiyoruz. Anda olmak, şimdi ve burada olmak yeterli.

Hayatımızda mucizeler gerçekleşmiyorsa, mucizeye yüklediğimiz anlamlara bakmak gerek. Gerçekleşmesi güç, zor ve imkansız deneyimler olarak nitelediğimizde, mucize hayatımızın kolay kolay bir parçası olmaz. Adı üstünde imkansızdır. Fakat mucizeyi yaratıcılığın ve varetmenin bir şekli olarak gördüğümüzde iş değişir. Mucizeler hayatımızın bir parçası haline gelir bir anda.
Hepimiz mucizenin farklı tezahürleriyiz.Yaşam başlı başına bir mucizedir. Aldığımız ilk nefesle başlar ve sonsuzluğa doğru akar. Bu akışın içinde olmaktadır mucizevi anlam. Söylenecek, yaşanacak nice mucizeler var. Yeterki kendimize izin verelim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder